زمینه و هدف: تهوع و استفراغ اوایل حاملگی، شکایت شایعی است که می تواند هزینه های اقتصادی و روانی سنگینی بر زن باردار و خانواده وی تحمیل کند. با توجه به این مساله که بسیاری از خانم های باردار به علت ترس از عوارض جانبی داروها بر روی جنین به دنبال دارو درمانی مناسب نمی روند، استفاده از ویتامین ها که ایمن بودنشان پذیرفته شده است، به عنوان خط اول درمان، مفید می باشند. در این مطالعه، تاثیر ویتامین ب 6 (پیریدوکسین) بر تهوع و استفراغ حاملگی در خانم های باردار با سن حاملگی زیر 16 هفته مورد بررسی قرار گرفته است.مواد و روش ها: در طول زمستان 1385، 70 خانم باردار زیر 16 هفته بارداری که با شکایت تهوع و استفراغ اوایل بارداری به یک مطب خصوصی و 4 مرکز بهداشتی درمانی شهری مراجعه نمودند، به صورت تصادفی در دو گروه قرار داده شدند. پس از اخذ رضایت نامه، یک گروه پیریدوکسین 40 میلی گرم در روز به مدت 5 روز و به گروه دیگر دارونما، به روش دو سویه کور داده شد. بیماران شدت تهوع خود را بر اساس درجه مقایسه عینی24 (VAS)  ساعت قبل از درمان و سپس دوبار در روز، در طی 5 روز درمان ثبت کردند و همچنین تعداد اپیزودهای استفراغ خود را در 24 ساعت قبل از درمان و 5 روز درمان ثبت کردند. سپس داده ها به کمک آزمون های t دو گروه مستقل، کای دو، تحلیل کوواریانس، ویلکاکسون، مان ویتنی و رگرسیون لجستیک رتبه ای تحت آنالیز قرار گرفتند.یافته ها: میانگین تغییرات شدت تهوع بعد از درمان نسبت به شدت تهوع پایه، در گروه پیریدوکسین بیشتر از گروه دارونما بوده است .(P=0.019) همچنین آزمون مان ویتنی نشان داد که تعداد اپیزودهای استفراغ در گروه پیریدوکسین به طور معنی داری بیش از گروه دارونما کاهش یافته است .(P=0.019) نتیجه گیری: پیریدوکسین به طور موثری، تهوع و استفراغ اوایل بارداری را کاهش می دهد و می توان آن را با دوز 40 میلی گرم در روز به مدت 3 تا 4 روز تجویز کرد.

سابقه و هدف: با توجه به شیوع بالای تهوع و استفراغ بارداری و عوارض شناخته شده آن و وجود گزارشات مبنی بر موفقیت زنجبیل در درمان این علائم و به منظور تعیین تاثیر کپسول زنجبیل بر تهوع و استفراغ بارداری این تحقیق بر روی مراجعین به مراکز بهداشتی درمانی اصفهان در سال 1381 انجام گرفت.مواد و روشها: تحقیق با طراحی کارآزمایی بالینی بر روی 67 نفر که بطور مستمر مراجعه نمودند، انجام گرفت. نمونه ها از نظر سن، سن حاملگی، تعداد بارداری و زایمان، وضعیت اشتغال و سطح تحصیلات مشابه بودند واز نظر شدت بیماری و سن حاملگی پس از مشابه سازی به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. 35 نفر در گروه شاهد و 32 نفر در گروه تجربی قرار گرفتند. در گروه تجربی کپسول زنجبیل با دوز 250 میلی گرم چهار بار در روز به مدت 4 روز و در گروه شاهد، پلاسبو محتوی لاکتوز با همان شکل و دستورالعمل تجویز گردید. تاثیر آنها بر شدت تهوع و دفعات استفراغ به مدت4 روز، روزی دو بار بررسی شد. تغییرات شدت تهوع در داخل هر گروه و بین دو گروه و نیز تغییرات دفعات استفراغ در داخل هر گروه و بین دو گروه مورد قضاوت آماری قرار گرفت.یافته ها: میانگین سنی گروه مورد 8/4 ± 1/24 و شاهد 5 ± 3/23 سال، سن حاملگی 3 ± 13 هفته و تعداد حاملگی 1.6±0.8 بود. بهبود شدت تهوع نسبت به قبل از درمان در گروه مورد (85%) درمقایسه با گروه شاهد (56%) بیشتر بود (p<0.01). کاهش دفعات استفراغ در گروه مورد (%50)بیشتر از گروه شاهد (9%) بود ((p<0.05.نتیجه گیری و توصیه ها: مصرف کپسول زنجبیل موجب بهبود شدت تهوع و دفعات استفراغ بارداری گردید. انجا م پژوهش مشابه بر روی تهوع و استفراغ شدید توصیه می شود.

مقدمه و هدف: تهوع استفراغ از شایع ترین مشکلات بارداری است که تاثیر منفی بر کیفیت زندگی زنان دارد. باتوجه به اهمیت شناسایی عوامل موثر در بروز تهوع استفراغ بارداری، بر آن شدیم که عوامل روانی اجتماعی، شامل اضطراب، افسردگی، استرس اختصاصی بارداری، وضعیت اقتصادی اجتماعی و حمایت اجتماعی را در زنان باردار با تهوع استفراغ بارداری بررسی نماییم.مواد و روش ها: این پژوهش از نوع علی مقایسه ای است. 200 زن باردار زیر 12 هفته انتخاب شدند. تمام زنان، چهار پرسش نامه تجربه بارداری (PES)، افسردگی اضطراب و استرس (DASS-21)، پرسش نامه حمایت اجتماعی (SSQ) و پرسش نامه دموگرافیک و مقیاس سنجش بصری تهوع را تکمیل کردند. جهت تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون های آماری ضریب همبستگی، کای اسکور، آنالیز رگرسیون خطی چندگانه استفاده شد.نتایج: نتایج این مطالعه نشان می دهد اکثریت زنان باردار (%87)، از تهوع استفراغ خفیف تا متوسط رنج می برند. در زنان باردار با تهوع استفراغ بارداری، میزان عوامل روانی استرس بارداری (%85.5 در مقابل %14.5)، افسردگی (88.9% در مقابل %11.1)، اضطراب (%68.8 در مقابل %31.2)، حمایت اجتماعی پایین (%68.1 در مقابل %31.9)، و وضعیت اقتصادی اجتماعی پایین (%73.3 در مقابل %26.7) به طور معناداری بیشتر می باشد. در آنالیز رگرسیون، مهم ترین پیشگویی کننده های مثبت تهوع استفراغ بارداری، استرس اختصاصی بارداری (b= 2.67) بود. همچنین پیشگویی کننده های منفی تهوع استفراغ بارداری، حمایت اجتماعی (b= -0.227) و طبقه اقتصادی اجتماعی (b= -0.58) بودند.نتیجه گیری: زنان باردار دارای تهوع استفراغ نسبت به زنان باردار بدون تهوع استفراغ بارداری، استرس اختصاصی بارداری و افسردگی و اضطراب بیشتری را تجربه می کنند. همچنین از حمایت اجتماعی پایین تر و سطح اقتصادی اجتماعی پایین تری برخوردار هستند. این مطالعه توصیه می کند که مشاوران سلامت مادران، به نقش عوامل روانی اجتماعی استرس بارداری، حمایت اجتماعی و طبقه اقتصادی اجتماعی در پیشگیری و درمان زنان با تهوع استفراغ بارداری توجه کنند.

سابقه و هدف: تهوع و استفراغ دوران بارداری غالبا با خوردن بیسکویت یا غذاهای خشک بهبود می یابد. استفاده از گیاهان دارویی مانند زنجبیل در درمان آن توصیه شده است. لذا هدف از این مطالعه بررسی تاثیر زنجبیل به شکل بیسکویت در دمان تهوع و استفراغ بارداری می باشد.مواد و روشها: این مطالعه بر روی 65 زن باردار با سن حاملگی کمتر از 17 هفته مبتلا به تهوع و استفراغ طی سالهای 84-1383 انجام شد. افراد مورد مطالعه به صورت اتفاقی، دو سوکور به دو گروه برای دریافت بیسکویتها تقسیم شدند. هر بیسکویت زنجبیلی حاوی 0.5 گرم پودر زنجبیل بود. افراد مورد 5 بیسکویت زنجبیلی یا ساده را برای 4 روز مصرف نمودند. شدت تهوع توسط مقیاس دیداری و دفعات استفراغ نیز در 24 ساعت قبل و طی 4 روز درمان ثبت شد. سپس اطلاعات توسط آزمون Wilcoxon sumrank, Mann-Whitney و Kruskall wallis H آنالیز شدند.یافته ها: تمام افراد بجز 3 نفر در گروه بیسکویت زنجبیلی در مطالعه باقی ماندند. میانگین کاهش شدت تهوع قبل و پس از درمان در گروه بیسکویت زنجبیلی (2.6±1.83) و بیسکویت ساده (1.4±1.97) بوده است (p=0.015). دفعات استفراغ در گروه بیسکویت زنجبیلی (0.96±1.2) و در گروه بیسکویت ساده (0.6±1.4) کاهش یافت.نتیجه گیری: بیسکویت زنجبیلی در کاهش شدت تهوع دوران بارداری موثر می باشد.

مقدمه: تهوع- استفراغ یکی از شایعترین مشکلات دوران بارداری است که تقریبا 90-50 درصد از زنان را گرفتار می کند. این مشکل معمولا خود به خود کاهش می یابد، اما گاهی تا پایان بارداری باقی می ماند و باعث ایجاد اختلال در زندگی مادر باردار می گردد. عامل اصلی این اختلال ناشناخته است.هدف: این پژوهش به منظور تعیین ارتباط بین عفونت هلیکوباکترپیلوری با تهوع- استفراغ دوران بارداری در زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی- درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی مشهد در سال 1385 انجام شد.مواد و روشها: در این مطالعه تحلیلی گذشته نگر (مورد- شاهدی) 89 زن باردار به عنوان گروه مورد و 98 زن باردار به عنوان گروه شاهد به روش نمونه گیری در دسترس شرکت کردند. گروه مورد، مادرانی در نظر گرفته شدند که از ابتدای بارداری تا زمان انجام این پژوهش از تهوع و استفراغ شکایت داشته و گروه شاهد مادرانی بارداری در نظر گرفته شدند که از ابتدای بارداری تا زمان انجام پژوهش تهوع- استفراغ را گزارش نکردند. جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه ای استفاده شد که، مشتمل بر سه قسمت؛ اطلاعات دموگرافیک، تاریخچه تهوع- استفراغ دوران بارداری و وضعیت اقتصادی افراد بود. میزان 5 سی سی خون وریدی از نمونه ها گرفته شد و جهت بررسی آزمایش سرولوژی از نظر آنتی بادی IgG علیه عفونت هلیکوباکترپیلوری به روش الایزا، به یک آزمایشگاه واحد ارسال شد. جهت تعیین اعتبار از اعتبار محتوا و پایایی از روش آزمون مجدد استفاده شد (r=0.89).یافته ها: نتایج نشان داد که بین ابتلا به عفونت هلیکوباکترپیلوری و تهوع- استفراغ دوران بارداری رابطه وجود دارد. دو گروه از نظر قد، سطح تحصیلات، شغل، سطح تحصیلات همسر، شغل همسر، پاریته و BMI (شاخص توده بدنی) اختلاف معناداری نداشتند. اما بین سن و عامل اقتصادی در دو گروه تفاوت آماری معنادار وجود داشت (به ترتیب (P<0.001, P=0.037.بحث و نتیجه گیری: یافته مهم این پژوهش ارتباط بین عفونت هلیکوباکترپیلوری و تهوع- استفراغ دوران بارداری بود. این یافته می تواند به امر پیشگیری از ایجاد تهوع- استفراغ در زنان باردار کمک کند. همچنین این نتایج بر نیاز فراوان برنامه های آموزشی در شناسایی بیشتر عفونت هلیکوباکترپیلوری و عوارض بیشمار این عفونت و پیشگیری از ایجاد عوارض آن تاکید می کند.

مقدمهتهوع و استفراغ یکی از شایع ترین شکایات دوران بارداری می باشد که حدود 50-90 درصد از زنان باردار آن را تجربه می کنند. مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط تهوع و استفراغ بارداری با جنسیت جنین انجام شده است.مواد و روش هامطالعه مقطعی حاضر در سال 1395 روی 300 زن باردار که در سه ماهه اول بارداری به بخش زنان بیمارستان شهید رجایی تنکابن مراجعه کرده بودند انجام شد. نمونه گیری با روش در دسترس انجام شد. ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه پژوهشگر ساخته حاوی اطلاعات فردی مادر (سن، تعداد حاملگی، تعداد زایمان، وجود تهوع و استفراغ، دفعات تهوع و استفراغ بارداری در روز) بود. آنالیز داده ها با آمار توصیفی، آزمون کای دو و نرم افزار SPSS v.16 انجام شد.یافته هااز 300 زن باردار مراجعه کننده به بیمارستان شهید رجایی تنکابن، 150 نفر (50 درصد) جنین مونث و همین تعداد جنین مذکر داشتند. تهوع و استفراغ بارداری در تقریبا نیمی از زنان باردار (45.7 درصد) گزارش شد. بین متغیر تهوع و استفراغ در بارداری با جنسیت جنین ارتباط آماری معنی داری وجود داشت (p=0.001). جنسیت جنین با دفعات تهوع و استفراغ بارداری (p=0.571)، تعداد بارداری (p=0.310) و سن مادر (p=0.194) ارتباط آماری معنی داری نداشت.نتیجه گیریتهوع و استفراغ بارداری در زنان باردار با جنین مونث شیوع بیشتری داشت و در صورت وجود تهوع و استفراغ بارداری، تشخیص زودهنگام طی مراقبت های دوران بارداری و درمان کارا می تواند از پیامدهای آن بر سلامت و کیفیت زندگی زنان بکاهد.

سابقه و هدف: تهوع و استفراغ از شکایت های شایع دوران بارداری می باشد که به طور معمول در 14 هفته اول بارداری روی می دهد و مصرف داروهای گیاهی یکی از راه های بهبود این سندرم می باشد. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر مصرف زنجبیل بر تهوع و استفراغ دوران بارداری انجام شده است.مواد و روشها: این مطالعه کارآزمایی بالینی دو سو کور متقاطع و تصادفی بر روی 44 خانم با اولین بارداری دارای تهوع و استفراغ انجام شده است. در این مطالعه کپسول های حاوی 250 میلی گرم زنجبیل یا پلاسبو به مدت 3 روز توسط افراد تحت مطالعه مصرف و با در نظر گرفتن یک فاصله 3 روزه قطع مصرف، کپسول دیگر پلاسبو یا زنجبیل مصرف شده است. سپس داده ها از نظر تهوع و استفراغ با هم مقایسه شدند. یافته‏ها: نتایج بیانگر آن است که اختلاف میانگین مدت، شدت و دفعات تهوع و شدت و تکرار استفراغ پس از مصرف دارو و دارونما تفاوت معنی داری داشته است (P<0.001).نتیجه‏گیری: به نظر می رسد مصرف 750 میلی گرم زنجبیل به طور روزانه روش مناسبی جهت بهبود تهوع و استفراغ دوران بارداری باشد، ولی با توجه به اهمیت سلامتی مادر و جنین، پژوهش های بیشتری در زمینه مقدار مصرف روزانه و مدت درمان ضروری به نظر می رسد.